BUCHINGER DAG 9

IMG_7431

Zondagochtend, sta ik vroeg op om met de Buchinger bus naar de bergen te gaan. Daar zullen we een wandeling van zo’n 1.5 uur maken. Ik maak me zorgen. Gaat t steil worden? Is t niet te warm, wat is het tempo van de groep? Ik hou helemaal niet van omhoog lopen. Dan hoor ik opeens de stem van mijn vader: Een mens lijdt dikwijls het meest, door het lijden dat hij vreest.” Dus shape up, en go. Het eerste kwartiertje gaat goed, een lange vlakke weg langs een ravijn, maar dan moeten we gaan klimmen. Best een pad steil omhoog en al snel word ik ingehaald door iemand die veel dikker is dan ik. Het doet me denken aan de keer dat ik in 2008 (ongetrained) aan de NY marathon mee deed. Binnen een half uur werd ik al ingehaald door een blinde met een stok. Nog eens een half uur later door Pino uit Sesamstraat. Nu op die berg krijg ik een déjà vu. Toch is het geen wedstrijd en ik besluit rustig aan te doen. Uiteindelijk blijkt dit het enige lastige stuk en ben ik na 7 km zeer voldaan als ik bij de bus aan kom. I did it, 10.000 stappen gezet. Hoeveel calorieën zou ik verbrand hebben?

Lees verder

BUCHINGER DAG 8

DAG 8

Dag 8

De strandwandeling begint een heerlijk gezond ochtend ritueel te worden. Ik maak vandaag weer een ander rondje. Ik eindig bij de Burger King ( die gelukkig nog dicht is) en wacht tot de Buchinger bus mij daar komt halen. Terwijl ik aan het wachten ben komt er een groep van 10 wielrenners bij me staan. De groep wordt steeds groter. Ze beginnen met me te praten en ik probeer in mijn beste Spaans uit te leggen dat mijn man ook wielrenner is en dat hij net 1700 km van Italie in zijn eentje naar Nederland is gefietst. Ze kijken me allemaal ongelovig aan. Ze gaan twijfelen aan mijn Spaans want denken dat het verhaal niet klopt. Ik alleen maar zeggen: ‘Si,si, es verbad’. Het is echt zo. Om mijn verhaal wat kracht bij te zetten, laat ik aan 20 wild vreemde kerels alle foto’s zien. Jasper die weg fietst uit Italie en Jasper die in Amsterdam weer per fiets aan komt. Ze komen niet meer bij. Zoiets idioots hebben ze nog nooit gehoord. Ik lach maar met ze mee. Vrolijkerds die Spanjaarden.

Lees verder

BUCHINGER DAG 7

6urqt9sgsgqv_large

Ik word vroeg wakker met het gevoel, dat ik vannacht een cavia, 3 goudvissen en 16 slakken heb ingeslikt. Althans zo voelt het in mijn mond. Het is bekend dat wanneer je aan het lijnen bent of de koolhydraten overslaat, dat je uit je mond gaat ruiken (lees: stinken). Tandenpoetsen is mijn enige redmiddel want kauwgum is verboden. Ik wil ook niet dat mijn hersenen mijn maag het signaal gaan geven dat wanneer ik ga kauwen weer honger ga krijgen. Ik ben juist zo blij dat ik dat al een week niet heb. Dus poets ik vandaag iets vaker en zorg dat ik niet too close in de buurt van bijvoorbeeld mijn Spaanse arts kom.

Lees verder

BUCHINGER DAG 6

m46qyy7g0wkh

Weet je wat het leukste aan dit vasten is? Dat je s’ochtends wakker wordt en niet meteen denkt wat je s’avonds wil eten. Ik ben totaal niet meer met eten bezig. Er gaat een hele nieuwe wereld voor me open. Ondertussen ben ik 3.5 kilo afgevallen. De dagen vliegen voorbij, maar wat wil je met alle die activiteiten die ze hier organiseren.

Lees verder

BUCHINGER DAG 4

Dag 4DAG 4

Om half 8 sta ik op om naar de verpleegster te gaan. Zij zal mijn bloeddruk meten en ….wegen. Ik ben zenuwachtig. Zal de weegschaal dit keer lief voor mij zijn.? Gelukkig, ik ben 1.3 kilo afgevallen. Had eerlijk gezegd iets meer verwacht maar ik kan ieder moment overvallen worden door die ene ellendige periode in de maand. Daarna kleed ik me snel om ( ik weeg me in mijn negligé, dat weegt niets) en loop, of eigenlijk huppel ik naar buiten. De kop is eraf. Iedere kilo eraf brengt me dichter bij mijn streefgewicht.

Lees verder

BUCHINGER DAG 3

dag 3

Vandaag is het dag 3 hier maar is het mijn 2e vastendag. Dat houdt in dat ik vanaf nu mee doe aan alle activitiviteiten. En dat zijn er een hoop. Van powerwalken in de bergen of op het strand, tot Yoga, Pilates, Zumba, Aquajogging, fitness, boksen etc. Om half 8 heb ik een afspraak bij het LAB. Met verse ochtendurine kom ik daar binnen. Ik ben de eerste, en  hoop maar dat de verpleegster goed geslapen heeft. Hou helemaal niet van bloedprikken maar ze doet het goed en 2 minuten later sta ik al buiten. Door naar mijn eigen verpleegster. Bloeddruk is goed en ze raadt me aan niet te wegen want het is beter dit om de dag te doen. Terug op mijn kamer krijg ik mijn ontbijt, een heerlijk kopje kruidenthee met wat (verplichte) honing zodat ik straks de kracht heb om te sporten.

Lees verder

BUCHINGER DAG 2

dag 2Vandaag is mijn 1e vasten dag. Ik loop om 08.00 naar de verpleegster op mijn verdieping waar zij mijn bloeddruk zal meten en mij zal wegen. Dit is het uur van de waarheid. Een jaar heb ik me niet gewogen en ik ben nog redelijk hoopvol dat de schade beperkt is. Ik stap aarzelend op de weegschaal. Gelukkig springt de weegschaal niet meteen onder de wasmand zoals bij mij thuis. Maar een minuut later zie ik dat deze weegschaal helemaal niet zo lief voor me is. Ik zal niet 20 kilo moeten afvallen maar 30 ( wil ik een Skinny B… worden). Ik schiet spontaan in een kleine depressie en bewaar mijn tranen voor op de kamer. Ik besef me maar al te goed dat dit het keerpunt in mijn leven is en dat ik nu moet doorpakken. De drie weken Italie waar ik hiervoor was, hebben nog extra schade aangericht. Waarom lunchte ik daar met pasta? Dat doe ik toch thuis ook niet? En die ongelofelijke lekkere ijsjes. Waarom nam ik die samen met de kinderen? Waarom, waarom??

Lees verder